Rocky, een enthousiaste lieve boxer van 8 maanden oud, kwam de praktijk binnen: echter een heel andere Rocky dan we normaal kenden. Hij was sloom, wilde niet eten en drinken en liep moeizaam. Uit onderzoek bleek dat hij buikpijn en koorts had. Met medicatie tegen een infectie en pijnstillers ging hij naar huis, maar de volgende dag ging het nog niet beter. De temperatuur was 40.7 °C, dat is erg hoog voor een hond (normaaltemperatuur is 38-39 °C) en hij liep nog steeds met een opgetrokken gevoelige buik.
Een röntgenfoto van de buik gaf geen verklaring voor de klachten. De dag erna had Rocky opeens duidelijk nekpijn, hij wilde absoluut zijn nek niet bewegen, elke beweging gaf veel pijn.
Dit was meer het beeld van een ontsteking van de wervels. Dat is een lastige diagnose om te stellen. Het beste is dan om antibiotica te geven en af te wachten of het aanslaat. Röntgenfoto’s geven soms uitsluitsel maar pas na een aantal weken is het duidelijk te zien. Rocky kreeg dus naast de pijnstillers die hij al kreeg nu ook een sterk antibioticum.
En ja hoor, na een paar dagen was Rocky duidelijk vrolijker en minder pijnlijk. We besloten om door te gaan op de ingeslagen weg met de antibiotica. Helaas bleek na stoppen van de kuur dat de klachten weer terug kwamen. Nu waren niet alleen zijn nek maar ook meerdere gewrichten gevoelig. Ook was zijn temperatuur weer te hoog. Dit kan bij meerdere aandoeningen te passen, we dachten o.a. ook aan immuungemedieerde aandoeningen (ziektes waar bij het eigen afweersysteem ontspoort en daardoor gewrichten of organen aangetast worden) of aan tekenziektes. Uit bloedonderzoek bleek dit alles niet het geval te zijn, gelukkig maar. Na overleg met de eigenaar besloten we om Rocky toch maar weer op de antibiotica te zetten en af te wachten hoe het zou gaan. En wat bleek, hij knapte prima op! Ook na het einde van de kuur bleef hij de vrolijke Rocky die hij altijd was, zonder pijn.
Gelukkig voor hem, maar het blijft dus onduidelijk wat Rocky precies mankeerde. Dat maken wij als dierenarts vaker mee. Ondanks veel onderzoeken kom je er niet altijd achter wat de diagnose precies is. Dat kan frustrerend zijn, maar het houdt je ook scherp. Daarom is het belangrijk om goed op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen in de diergeneeskunde door o.a. nascholingen en literatuur, zodat je goed weet wat de mogelijkheden zijn voor de patiënt. Dit maakt het vak uiteraard ook erg varierend en je blijft leren, elke dag…
VIP-Community 
Wij helpen u graag met de zorg voor uw huisdier!
